Biografie | Amanda Strydom

Biografie

Amanda Strydom (Port Elizabeth, 1956) is tot ver buiten de Zuid-Afrikaanse landsgrenzen gekend vanwege haar kwaliteiten als gepassioneerd zangeres. Zij schrijft en brengt echter ook haar eigen one woman shows en de meeste van haar (lied)teksten en theaterstukken komen van haar eigen hand. Bovendien is Strydom een gerespecteerd actrice.

Na haar opleiding aan de hogeschool in Port Elizabeth studeert Amanda drama aan de Universiteit van Pretoria.
Haar zangkwaliteiten ontwikkelt zij autodidact, geholpen door haar ervaring in het schoolkoor, kerkkoor en de geweldige echo van de ouderlijke badkamer.
Met haar diploma op zak (ze rondde haar studie in 1978 succesvol af) maakt ze een begin met haar acteercarrière. Ze maakte deel uit van de vaste groep acteurs van de Cape Provincial Arts Board (CAPAB) en schitterde in stukken als Kinkels Innie Kabel en Die Wonderwerk.
De hoofdrol in de film Pasgetroud opende de deuren naar freelance opdrachten in 1979. Vanuit deze zelfstandige positie ontwikkelde zij haar grote diversiteit; ze werkte voor theater, film, televisie en cabaret. Ze was TV presentatrice, radio disc jockey, zangeres en schrijfster.

In 1983 neemt ze een Afrikaanstalige LP op, Vir My Familie. Op deze LP staat het lied Ek Loop Die Pad, wat haar groot succes brengt. Het lied is tot op de dag van vandaag één van de bekendste Afrikaanstalige hits.
Een opvoering van haar one woman show in het Oude Libertas theater in Stellenbosch veroorzaakte grote opschudding. Het was 1986 en Strydom zong over de wreedheid van het politieke systeem. Ze bracht na heit lied het verboden ‘black power’ saluut op het podium. Na dit incident sprak de pers over "Amandla" Strydom.
Kort na dit incident kampte Amanda met een bipolaire depressie, wat haar emotioneel lam sloeg en haar enige tijd uitschakelde. Later zou ze over deze periode een stuk schrijven, In Full Flight. Nadat ze dit stuk op de planken bracht hadden critici enkel lof. In Full Flight veroverde een eigen plaats in de Zuid-Afrikaanse theatergeschiedenis.

Na afwezigheid van drie jaar keerde Amanda in 1992 terug naar het podium met haar eigen geschreven stukken. Door de variëteit die zij in haar stukken creëert komt zowel de actrice als de zangeres in haar tot haar recht. Ze weet een fijne balans tussen acteren en zingen aan te brengen in haar theaterstukken.
De liedjes die ze schrijft worden door het publiek en de pers goed ontvangen. Hierdoor gestimuleerd brengt ze een soundtrack uit van haar show State Of The Heart.
Na een tweede ‘soundtrack’ uitgebracht te hebben, is het in 1996 tijd voor een nieuw zelfstandig album: Vrou By Die Spieël. Dit album bevestigde Strydoms zangkwaliteiten en bracht haar carrière naar een nieuw niveau. De pers was lovend: “Liefhebbers van Afrikaanse musiek kan dit nie bekostig om hulself nie in die kruisvuur van haar kunstenaarskap te plaas nie. Súlke rypheid het my stoutste verwagtinge oortref.”
Na het succes van Vrou By Die Spieël speelt Amanda niet alleen haar one woman shows in de theaters, ze tourt ook succesvol met theaterconcerten, waarvan de eerste simpelweg Strydom In Concert heette.

Haar goede vriend Johannes Kerkorrel stelt haar begin jaren ’90 voor aan Stef Bos. Bos was in Zuid-Afrlka op zoek naar nieuwe invloeden en werkte met Kerkorrel aan het duet Awuwa (Zij Wil Dansen).
De vriendschap tussen Strydom en Bos werd hechter met de jaren. Strydom maakte regelmatig hertalingen van Bos’ liedjes. Dankzij haar adoptie van het werk van haar “Europese broer” kreeg Bos in Zuid-Afrika een steeds groter publiek.
Stef Bos vraagt haar in 2000 om een duet op te nemen van het lied De Taal Van Mijn Hart, wat door Strydom reeds is opgenomen als Die Taal Van My Hart. Het tweetalige lied komt op Bos’ album Van Mpumalanga Tot Die Kaap en vormt een introductie van Strydom in de lage landen. Sinds het duet met Stef Bos is er vanuit Nederland en België groeiend interesse voor Strydom en haar werk.

In maart 2007 komt de CD Briewe Uit Die Suide uit in de Benelux. Het album bevat een representatieve verzameling liedjes uit het rijke repertoire van La Strydom. Met dit (mede door Stef Bos samengestelde) album wordt Amanda voorgesteld aan het publiek in het noorden. Het lied My Kamer wordt voor Briewe Uit Die Suide in een nieuwe versie opgenomen, samen met Stef Bos.
De CD wordt zeer goed ontvangen door pers en publiek. Met name My Kamer is veelvuldig te horen op de Nederlandse nationale en regionale radiostations.

In juni 2008 verschijnt Amanda’s tweede album voor de Benelux, Kerse Teen Die Donker. Een melancholisch album waarop Amanda terugblikt op haar jeugd in de jaren '70. Naast herinneringen en jeugdervaringen maken ook twee songs die voor Strydom onlosmakelijk verbonden zijn met haar jeugd deel uit van het album: Me & Bobby McGee (Kris Kristofferson) en Rain (José Feliciano).
Als toegift zijn twee bonustracks toegevoegd die zijn opgenomen tijdens haar Nederlandse theatertour in 2008.
Het album wordt aan het Noordelijke publiek voorgesteld bij een optreden in Koninklijk Theater Carré te Amsterdam tijdens de viering van de Zuid-Afrikaanse feestdag Heritage Day.

Ongeveer tegelijkertijd verschijnt een nieuw album van de Belgische a cappella formatie Voice Male, hierop zingen zij samen met Strydom Stoom, een lied van Amanda dat in de originele uitvoering op Briewe Uit Die Suide is terug te vinden.

Op 15 november 2010 verschijnt in de Benelux het derde album van Amanda: Stroomop. 17 liedjes zullen er op te horen zijn, waaronder Silwer Somer, Die Plukker en Strydom/Amandla die al te horen zijn geweest in de Nederlandse theaters.

Op 29 november 2010 start Amanda’s vierde Nederlandse theatertour: Vuur In Glas.